Wees gerust. We zijn geen voorstanders van drugs :-). We hadden een cool spel bedacht en wilden dit in een ietwat ruig kleedje stoppen. Daarom verkozen we dealers boven groenteboeren en snuivers boven vegetariërs.
Wat was nou de bedoeling?
De wouters werden in 2 groepen opgesplitst. De ene waren de dealers en de andere de snuivers. Binnen deze groepen mochten ze nog eens groepjes van 2 maken, om het overzichtelijk te houden.
De dealers kregen van ons zakjes met een wit poeder in (cocaïne) en een zakje met een bruin poeder (heroïne). De snuivers kregen van ons een voorraadje geld.
Het was de bedoeling dat de snuivers de dealers opzochten in het bos (twas dus ne bospel é)
en drugs kochten. Daarbij lieten we de wouters vrij om zelf te onderhandelen over de prijs. Het zakeninstinct in menig wouter kwam daarbij onherroepelijk boven. Wanneer de dealers al hun drugs verkocht hadden, konden ze bij de drugsbaron (lore) een nieuwe voorraad inkopen tegen een zacht(er) prijsje om ze dan weer door te verkopen met winst. De snuivers konden bij gebrek aan geld de multimilionair (marlien) opzoeken om dmv opdrachtjes vers geld te verdienen. Alsof het nog niet moeilijk genoeg was, liepen er ook twee sportieve, afgetrainde politieagenten rond (brecht en steventje) die drugs konden afpakken van de snuivers en geld van de dealers.
Jammergenoeg moesten we het spel afbreken omdat het nu eenmaal tijd was. Vlug geld en drugs tellen. (Naar ik me herinner waren Laura en Sophie de beste snuivers en Laurens en partner de beste dealer, dit belooft voor later).
Iets te laat waren we terug aan het lokaal, maar dat vonden de meesten wel niet erg.
Een geslaagde vergadering!